Safari Buggy i Quad w Antalyi

Czym jest ta wycieczka i dlaczego warto

Safari buggy i quad w Antalyi to półdniowa przygoda po bezdrożach w zalesionym przedgórzu za Kemerem, pasie kurortów położonym około 40 kilometrów na południowy zachód od Antalyi, u podnóża Zachodnich Gór Taurus. Zamieniasz plażę na klatkę bezpieczeństwa lub siodełko quada i spędzasz godzinę lub dwie, pokonując leśne trasy, rozbryzgując płytkie strumienie i podskakując na koleinach zakurzonych ścieżek. To głośna, brudna i wywołująca uśmiech od ucha do ucha zabawa, a ponieważ nie jest potrzebne prawo jazdy ani doświadczenie, sprawdza się równie dobrze dla nowicjuszy, jak i dla maniaków motoryzacji.

Atrakcyjność wynika po części z jazdy, a po części z otoczenia. W ciągu kilku minut od opuszczenia wybrzeża wjeżdżasz w sosnowy las, gdzie powietrze chłodnieje i nabiera ostrego, żywicznego zapachu. Te same góry, które sprawiają, że wybrzeże Antalyi jest całorocznym kurortem, dają mu też dzikie, zielone zaplecze, a buggy to jeden z nielicznych sposobów, by się w nie naprawdę zapuścić. Kończysz przemoczony, oblepiony błotem i przyjemnie roztrzęsiony, o co właśnie chodzi.

Krajobraz, przez który jedziesz

Większość safari odbywa się na wzgórzach wokół Çamyuvy i Göynük, na obrzeżach Nadmorskiego Parku Narodowego Olympos-Beydağları. Park został ustanowiony 16 marca 1972 roku i obejmuje 34 425 hektarów, ciągnąc się wzdłuż wybrzeża Kemer-Kumluca i wznosząc się od poziomu morza po wysokie grzbiety. Jego lasy są podręcznikowo śródziemnomorskie: sosny kalabryjskie porastają niższe stoki, po których jeździsz, ustępując wyżej miejsca sosnom czarnym, a powyżej 1000 metrów jałowcom. Bioróżnorodność jest tu naprawdę bogata i nawet na zakurzonej trasie poruszasz się przez chroniony, żywy krajobraz, a nie przez park kaskaderski.

Nad całą sceną góruje Tahtalı Dağı, antyczny Olimp, o wysokości 2366 metrów. W starożytności klasycznej jego szczyt wieńczyła świątynia Hefajstosa, boga ognia i kuźni, a ruiny licyjsko-rzymskiego miasta portowego Phaselis leżą u jego stóp koło Tekirovy. Dziś turecko-szwajcarska kolejka linowa, Olympos Teleferik, kursuje na szczyt od 2007 roku, pokonując ponad 1600 metrów w około dziesięć minut. Buggy na Tahtalı nie wjedziesz, ale to olbrzym na horyzoncie, pokryty śniegiem mniej więcej od listopada do czerwca.

Co właściwie robisz, po kolei

Po prywatnym odbiorze z hotelu przejeżdżasz do bazy safari w górach. Tam przewodnik-instruktor prowadzi krótkie szkolenie, dopasowuje kaski i objaśnia sterowanie, hamulec, przepustnicę oraz to, jak utrzymać tor jazdy w błocie. Następnie konwój rusza, z instruktorami na przedzie i na końcu, więc nigdy nie jedziesz sam ani bez nadzoru. Sama trasa zmienia się w zależności od warunków, ale rytm pozostaje stały.

• Odbiór z hotelu i transfer do bazy terenowej w przedgórzu Taurusu
• Szkolenie z bezpieczeństwa, dopasowanie kasku i krótka pętla treningowa, by przywyknąć do sterowania
• Leśne trasy wśród sosen kalabryjskich, ze wzniesieniami, koleinami i kurzem
• Przeprawy przez płytkie strumienie i błotne kałuże, najbardziej brudna i zarazem najfajniejsza część
• Bitwa na wodę z rzeki lub pianą, by się ochłodzić i zmyć najgorsze błoto
• Postój na zdjęcia w punkcie widokowym nad porośniętymi sosnami wzgórzami
• Powrót do bazy, a następnie prywatny transfer z powrotem do hotelu

Łączny czas jazdy wynosi zwykle około 1,5 do 2 godzin, a całe przeżycie zajmuje mniej więcej trzy godziny od drzwi do drzwi. Pojedyncze quady są idealne dla samodzielnych kierowców, którzy chcą pełnej kontroli; dwuosobowe buggy pozwalają jechać we dwoje, gdzie jedna osoba prowadzi; a czteroosobowe rodzinne buggy oznaczają, że dzieci i osoby nieprowadzące mogą jechać jako pasażerowie.

Najlepsza pora roku i pora dnia

Długie, gorące lato w Antalyi trwa mniej więcej od maja do października i safari działa przez cały ten okres. Pełnia lata oznacza kurz i upał, więc przeprawy przez wodę są jak nagroda; wiosna i jesień dają twardsze, bardziej zielone trasy i łagodniejsze temperatury. Po deszczu ścieżki robią się naprawdę błotniste, co większość uczestników uważa za dodatkowy atut. Jeśli chodzi o porę dnia, wyjazd późnym rankiem jest chłodniejszy i daje łagodniejsze światło do zdjęć z punktu widokowego, podczas gdy przejazdy wczesnopopołudniowe są cieplejsze i często bardziej zakurzone. Niezależnie od wybranego terminu wrócisz do hotelu, mając przed sobą jeszcze większość dnia albo zachód słońca do podziwiania.

W co się ubrać i co zabrać

Ubierz się tak, by ubrania mogły ulec zniszczeniu. Pod koniec będziesz ubłocony, zakurzony i mokry, więc stare, wygodne ubrania oraz pełne, solidne buty to podstawa; klapki i dobre trampki to oba złe pomysły. Weź komplet ubrań na zmianę i ręcznik na drogę powrotną oraz chustę, komin lub szmatkę, żeby zasłonić usta i nos przed kurzem. Ochrona przeciwsłoneczna ma znaczenie na otwartych trasach i przy punkcie widokowym.

• Stare ubrania i pełne, solidne buty, których nie żal zniszczyć
• Komplet ubrań na zmianę oraz ręcznik na drogę powrotną
• Chusta lub komin do zasłonięcia ust i nosa przed kurzem
• Okulary przeciwsłoneczne, krem z filtrem i czapka
• Wodoodporny pokrowiec na telefon lub po prostu zostaw kosztowności w hotelu
• Opcjonalnie strój kąpielowy pod ubraniem na bitwę na wodę

Dla kogo jest ta wycieczka

To aktywna wyprawa z pełnym zaangażowaniem, a nie spokojny rejs krajoznawczy. Aby prowadzić, trzeba zazwyczaj mieć ukończone 17 lat, podczas gdy młodsze dzieci i osoby nieprowadzące jadą jako pasażerowie w buggy, więc dobrze sprawdzi się dla rodzin ze starszymi dziećmi, par i grup przyjaciół. Nie potrzebujesz żadnego doświadczenia ani prawa jazdy, wystarczy umiejętność trzymania kierownicy lub kierownicy quada i mocnego chwytu. Mniej odpowiednia jest dla osób z poważnymi problemami z plecami, szyją lub poruszaniem się, ponieważ jazda jest z założenia wyboista i wstrząsająca, lub dla tych, którzy woleliby pozostać czyści i suchi. Jeśli odrobina brudu i adrenaliny brzmi jak udane popołudnie, dostarcza dokładnie tego.