Türkiye misafirperverlik kültürüdür ve Antalya — ülkenin turizm başkenti olduğundan — her gezgin hatasını hoş görür. Ama küçük etiket sinyalleri her restoran etkileşimini hem kolay hem ucuz yapar.
Bahşiş — gerçek beklentiler
- Restoranlar: Servisli masada %10 standart. Lokantalarda yukarı yuvarla. Fast-food zincirlerinde beklenmez.
- Şoförler: Memnunsan %10-15; beklenmez.
- Oteller: Konaklama sonunda kat görevlisine 50-100 TL, taşıyıcıya valiz başına 20 TL.
- Spa / hamam: Hizmet bedeli üzerine %10-15.
- Tur rehberleri: Yarım gün için kişi başı 100-200 TL, tam gün için 200-400 TL.
Hesabı kim öder?
Türkiye'de "Alman usulü" (hesabı bölmek) soğuk karşılanır. Bir yerel sana ev sahipliği yapıyorsa ısrarla o ödemek isteyecektir — kabul et, sonra sen davet et. Grupta en yaşlı ya da davet eden öder.
Çay, kahve ve su — hiç bitmeme kuralı
Türk çayı neredeyse her restoranda ücretsiz ikram edilir — genellikle hoşgeldin olarak ve mutlaka yemek sonrasında. İlk çayı reddetmek normal; yemek sonrası çayı reddetmek kabalık. Türk kahvesi şık restoranlarda yemek sonu ikram edilir — varsayılan şekersiz; sipariş ederken "orta" ya da "şekerli" belirt.
Sigara ve alkol
İçeride sigara yasak (2009'dan beri) ama terasta ve bahçede aktif uygulanır — Antalya'da dış mekan oturmaların çoğu nargile ve sigaraya hoşgörülü. Turist bölgelerinde alkol yaygın; muhafazakar mahallelerde (Kaleiçi'nin iç sokakları, Kepez) bazı yerler alkolsüz.
Türk usulü sipariş
Meze restoranlarında garson küçük tabaklarla bir tepsi getirir — istediğini göster, ödemeden önce "kaç para?" diye sor. Kebapçıda tek başınaysan "yarım porsiyon" iste — bir porsiyon genellikle iki kişiliktir.