Kasteel van Alanya, Rode Toren en Cleopatra-strand

Waarom Alanya een hele dag waard is

Alanya is een van de weinige plaatsen aan de Turkse Rivièra waar een middeleeuwse hoofdstad bijna intact bewaard is gebleven boven een moderne badplaats. Op één schiereiland kunt u over de muren van een 13e-eeuwse Seltsjoekse citadel wandelen, de toren beklimmen die nog altijd het embleem van de stad is, een grot binnenstappen die in 1948 bij toeval werd ontdekt, en eindigen op een goudkleurig Blauwe Vlag-strand dat door de legende met Cleopatra wordt verbonden. De bezienswaardigheden liggen dicht bij elkaar, maar stijgen 250 meter, dus een privévoertuig dat u de heuvel op brengt, maakt van een vermoeiende dag een gemakkelijke.

Kasteel van Alanya: een Seltsjoekse winterhoofdstad

De Seltsjoekse sultan Alaeddin Keykubad I nam de stad in 1220-1221 in en maakte er zijn winterhoofdstad van, waarmee hij een bouwcampagne startte die Alanya tot op de dag van vandaag bepaalt. Het kasteel kroont een rotsachtig schiereiland 250 meter boven de Middellandse Zee, die het aan drie zijden beschermt, en zijn muren lopen ongeveer 6,5 kilometer met circa 140 torens en omsluiten zo'n 10 hectare. Het werd opgetrokken op oudere Romeinse en Byzantijnse vestingwerken, dus binnen één omloop leest u eeuwen mediterrane verdediging af. In het binnenkasteel vindt u Seltsjoekse cisternen, het kleine Ehmedek-kwartier en uitzichten die op een heldere dag tot aan het Taurusgebergte reiken.

• Het binnenfort (Ic Kale) en zijn cisternen, de oudste kern van de citadel
• Suleymaniye-moskee, Seltsjoeks van oorsprong en herbouwd in de Ottomaanse periode
• Het Ehmedek-kwartier en de ruïnes van de bedesten (overdekte markt)
• Panoramaterrassen boven het Cleopatra-strand, de haven en de open zee

De Rode Toren en de Seltsjoekse scheepswerf

Beneden aan de haven staat de Kizil Kule, ofwel Rode Toren, gebouwd in 1226 in opdracht van Keykubad I. Ontworpen door de architect Abu Ali al-Kattani uit Aleppo, verrijst hij 33 meter op een achthoekige plattegrond, met elk van zijn acht muren zo'n 12,5 meter breed, en hij dankt zijn naam aan de rode baksteen die in de bovenste verdiepingen werd gebruikt. De toren verdedigde de haven en de Tersane, de Seltsjoekse scheepswerf die rond 1221 werd begonnen en de belangrijkste basis van de vloot werd. Een kort pad vanaf de toren leidt naar de scheepswerf met vijf hellingen en het Tophane-arsenaal, beide open voor bezoekers en te voet of per boot bereikbaar.

• Kizil Kule (Rode Toren): achthoekig, 33 m hoog, voltooid in 1226, nu een etnografisch museum
• Tersane: de overwelfde Seltsjoekse scheepswerf, de enige goed bewaarde Seltsjoekse scheepswerf in Turkije
• Tophane: het arsenaal dat de zeezijde van de scheepswerf beschermde
• De oude haven en stadsmuren die alle drie langs de waterkant verbinden

Damlatas-grot: koele lucht en 15.000 jaar steen

Vlak achter het Cleopatra-strand ligt de Damlatas-grot, in 1948 gevonden toen een dynamietontploffing voor de haven de wand doorbrak, waarmee het de eerste grot in Turkije werd die voor toerisme werd opengesteld. De stalactieten en stalagmieten vormen zich al ongeveer 15.000 jaar, terwijl mineraalrijk water druppelde en verdampte. De grot houdt een opmerkelijk stabiel microklimaat aan: ongeveer 22 C het hele jaar door en rond de 95 procent luchtvochtigheid, met veel kooldioxide en geïoniseerde lucht waarvan men lang dacht dat ze astma verlicht. Begeleide ochtendkuren van 21 dagen lopen hier al decennia en gaan vandaag de dag nog door, los van gewone bezoeken voor toeristen.

Cleopatra-strand en de kabelbaan

Aan de westkant van het schiereiland strekt het Cleopatra-strand zich ongeveer 2,5 kilometer uit met fijn goudkleurig zand en helder turkoois water, en het bezit de Blauwe Vlag-status voor netheid en veiligheid. Volgens de plaatselijke legende schonk Marcus Antonius de baai aan Cleopatra en liet hij het bleke zand uit Egypte aanvoeren; de waarheid is geologisch, maar de naam is met goede reden blijven hangen. Sinds 2017 verbindt een kabelbaan het Damlatas-park op strandniveau met het Ehmedek-district binnen het kasteel, een rit van 900 meter die zo'n 300 meter stijgt in vijf tot zeven minuten, een gemakkelijke en schilderachtige manier omhoog of omlaag voor iedereen die de helling liever niet trotseert.

• Zwemmen, snorkelen en watersport zoals jetski, parasailing en waterfiets in het seizoen
• Ligbedden, cafés en douches langs de boulevard, met gemakkelijk te vinden schaduw
• Het benedenstation van de Damlatas-kabelbaan naast de grot en het 100e-Jaar-Park
• Een optionele boottocht in piratenstijl langs de Fosfor-, Geliefden- en Piratengrotten rond de landtong

Beste seizoen, timing en wat mee te nemen

Alanya is aangenaam van april tot november. Mei, juni, september en oktober bieden een warme zee en mildere hitte om het kasteel te beklimmen, terwijl juli en augustus een felle middagzon brengen die een vroege start de moeite waard maakt. Welke maand het ook is, de stenen paden van het kasteel zijn oneffen, dus dichte, comfortabele schoenen tellen meer dan stijl. Pak een hoed, zonnebril en zonnecrème met hoge factor in voor de onbeschutte muren, zwemkleding en een handdoek voor het strand, en wat contant geld voor versnaperingen, lockers of watersport. Uw gids plant de stops om zowel de hitte als de drukte van de touringcars te ontwijken.

• Dichte schoenen met grip voor de paden van het kasteel en de scheepswerf
• Zonnehoed, zonnebril en sterke zonbescherming
• Zwemkleding en een handdoek voor het Cleopatra-strand
• Een dunne extra laag voor de koele, vochtige lucht van de Damlatas-grot
• Water (wij voorzien flessen) en wat contant geld voor extra's

Voor wie deze tour geschikt is

Omdat hij volledig privé is, past deze dag zich aan bijna iedereen aan. Liefhebbers van geschiedenis kunnen langer blijven bij de Rode Toren en de scheepswerf; stellen krijgen de legende, de uitzichten en een zwempartij bij zonsondergang; gezinnen combineren het kasteel met ontspannen strandtijd en het nieuwtje van de kabelbaan. Oudere reizigers en mensen met beperkte mobiliteit profiteren het meest van de privévorm: we rijden dicht bij het bovenste kasteel en gebruiken waar het helpt de kabelbaan, zodat het bergop wandelen tot een minimum beperkt blijft. De ene constante is het oneffen historische terrein, dus stevig schoeisel en een verstandig tempo maken het hele verschil.